اینکه اشخاص زیادی از تو عصبانی هستند و نمی توانند با تو مدارا کنند، نشان دهنده آن است که تو به چیزی مهم دست یافته ای (اُشو) - - - - - روزی که انسان بتواند به توهین هایی که به او می شود بخندد و لذت ببرد، روزی است که او به موفقیت دست یافته. جزیی از ابدیت شده و به دنیای جاودانگی وارد شده است (اُشو) - - - - -

خطا
  • ایراد در بارگذاری اطلاعات خوراک

میزگرد خبرگزاری مهر با حضور فرامرز روشنایی و رضا استادی
روابط عمومی‌ها از اطلاع‌رسانی دور شده‌اند/ مدیران مهمتر از مخاطبند



نشست روابط عمومی در سینما به منظور آسیب شناسی وظایف و ارائه راهکار روابط عمومی های سینما با حضور فرامرز روشنایی و رضا استادی در خبرگزاری مهر برگزار شد.
به گزارش خبرنگار مهر، فرامرز روشنایی یکی از افرادی است که در ارتباط بین سینماگران با رسانه‌های گروهی سابقه طولانی دارد. این مدیر روابط عمومی فیلم‌های سینمایی به همراه رضا استادی در نشستی مشترک درباره معضلات این حرفه سینما و رسانه، چگونگی شکل‌گیری این حرفه در عرصه سینما و تلویزیون، احترام به مخاطب و آشنایی ذهنی او با آنچه قرار است هزینه کند و بسیاری از مسائل حاشیه ای پیرامون این حرفه سخن گفتند.
خبرگزاری مهر- گروه فرهنگ و هنر: برای شروع تاریخچه آغاز فعالیت روابط عمومی در پروژه‌های سینمایی را توضیح دهید.
فرامرز روشنایی مدیر روابط عمومی پروژه های سینمایی: تاریخچه و نیاز به حضور روابط عمومی در سینما به یک اتفاق برمی‌گردد در آن زمان فیلم "معجزه خنده" به کارگردانی یدالله صمدی در مرحله پیش تولید قرار داشت موضوع این فیلم هم درباره عده‌ای از افراد بود که در یک دیوانه خانه زندگی می کردند و کاراکترهم بسیار داشت. در آن زمان بازیگران ساعت خوش محبوب بیننده ها بودند و آقای صمدی هم در نظر داشت این فیلم را با بازیگران ساعت خوش بسازد. اما چون بازیگران ساعت خوش خیلی سروصدا کرده بودند آقای صمدی ترس داشت که فیلم با هیاهوی بسیار ساخته شود. این در حالی بود که قصد داشت یک فیلم فرهنگی به دور از هر حاشیه‌ای بسازد.

در نتیجه نگرانی خود را به من گفت و متذکر شد که به دلیل اقبالی که بازیگران این برنامه تلویزیونی در بین مخاطب دارد ممکن است این محبوبیت باعث شود که موضوع فیلم من فراموش شود. به همین دلیل از من خواست که روابط عمومی این فیلم شوم من در آن زمان در هفته نامه سینما مدیر اجرایی بودم و من قبول کرد.
پس به این ترتیب بود که نخستین حضور روابط عمومی در پروژه های سینمایی شکل گرفت. اینطور نیست؟
روشنایی: من قبول کرده بودم که روابط عمومی این فیلم باشم و تا اندازه‌ای هم برنامه‌ریزی برای انجام این کار ریخته  شده بود، اما یکی دو هفته بعد از این پیشنهاد بازیگران ساعت خوش ممنوع‌الکار شدند و خوب من هم گفتم که این قضیه منتفی است تا اینکه یک روز از مجله فیلم تماس گرفتند و مسئول خبر این مجله از من خواست که خبرفیلم معجزه خنده را بدهم. من هم توضیح دادم که قرار بود در ابتدا من باشم اما نشد ولی مسئول خبر این نشریه متذکر شد که آقای صمدی گفته که باید با من تماس بگیرد. با آقای صمدی تماس گرفتم و ایشان گفت که همچنان می خواهد که من مدیر روابط عمومی این پروژه باشم. و به این ترتیب بود که در سال 75 برای ساخت پروژه سینمایی معجزه خنده نخستین حضور روابط عمومی در سینما شکل گرفت.
در آن زمان بازتاب های فعالیت روابط عمومی چگونه انعکاس داشت؟
روشنایی: بازتاب خوبی داشت و تک تک رسانه ها از این شیوه اطلاع رسانی استقبال کردند.
فکر می کنید دلیل این استقبال چه بود؟
 روشنایی: تا آن زمان رسانه ها نمی دانستند از کجا باید اخبار فیلم‌ها را دریافت کنند چون تا قبل از حضور روابط عمومی خبرنگاران سینمایی اخبار و اطلاعات را از مدیران تولید پروژه های سینمایی کسب می کردند گاهی هم به صورت تصادفی از سایر عوامل چون بازیگران، تهیه‌کننده و کارگردان‌ها جویا می‌شدند. همین اطلاع‌رسانی‌های پراکنده موجب نوعی سوء‌تفاهم در بین عوامل می‌شد. من شاهد بودم در برخی از پروژه ها کارگردان ها خبری داده بودند و به جای هشت بازیگر اسم شش بازیگر را داده بود و اتفاقا روزی که نشریه مورد نظر منتشر شد اسم آن فردی که آن روز به خصوص بازی داشت در بین سایر بازیگران وجود نداشت بنابراین سوء تفاهم و یا برداشت به خصومت شخصی می شد بنابراین وقتی اخبار و اطلاعات از کانال روابط عمومی می‌گذشت هم عوامل تولید یک پروژه و هم رسانه‌ها راضی بودند.



 

بعد از "معجزه خنده" روابط عمومی پروژه های دیگر بودید؟
 روشنایی: پس از آن آقای پوراحمد مرا برای سریال "سرنخ" صدا کرد و گفت می خواهد که روابط عمومی این سریال شوم و بعد از آن ادامه پیدا کرد و به امروز ختم شد. نکته جالب اینکه تا آن زمان حتی معاونت سینمایی وزارت ارشاد روابط عمومی نداشت اما بعد به این نتیجه رسید که نیاز به حضور روابط عمومی هست و به این ترتیب بود که مصطفی محمودی به عنوان نخستین روابط عمومی معاومت سینمایی فعالیت خود را آغاز کرد و وظیفه اطلاع رسانی اخبار و اطلاعات مربوط به معاونت را  به عهده داشت .
آقای استادی شما هم برای آغاز از چگونگی فعالیت خود در این حوزه در کنار حرفه خبرنگاری خود بگویید.
رضا استادی: من به شکل جدی حرفه روزنامه‌نگاری را از سال 1375 آغاز کردم و در سال 1379 نخستین فعالیت خود در حوزه روابط عمومی را در سریالی به نام "آب و دونه" به کارگردانی حسینعلی لیالستانی آغاز کردم، پس از آن هم سر پروژه "تفنگ سر پر" رفتم و این روند در مرحله پخش و پیش تولید ادامه پیدا کرد و پس آن هم سر پروژه مهم "مختارنامه" به کارگردانی داود میرباقری بودم. این پروژه در مهرماه سال 1381 آغاز شد و من به عنوان مدیر روابط عمومی این سریال مشغول به کارشدم.
 فکر می کنید انگیزه و نیاز ایجاد روابط عمومی از کجا شکل گرفت.
 استادی: ناهماهنگ بودن منابع خبری با رسانه نیاز اصلی این حضور را ایجاب کرد به این معنا که در نتیجه این ناهماهنگی در ارائه اطلاعات و ایجاد فضای مطلوب برای اهالی رسانه و عوامل دست اندرکار فیلم و یا سریال بود حرفه نیاز به روابط عمومی را احساس کردند. چراکه تکلیف رسانه مشخص نبود و نمی دانستند که با چه فردی در پروژه‌ها باید هماهنگ باشند و خوب روابط عمومی این هماهنگی را ایجاد کرد.
کارکرد پدیده روابط عمومی دقیقا چه بود؟
 استادی: ارائه عکس براساس کیفیت کاغذ و چاپ یکی از وظایف مهم روابط عمومی در آغاز فعالیت بود به این معنا که کیفیت کاغذ و چاپ هر نشریه با دیگری متفاوت بود از همین رو یک روابط  خوب می‌توانست تشخیص دهد که این عکس‌های متفاوت به درد کدام یک از نشریات می‌خورد. موثق بودن اخبار جلوگیری از سوء‌تفاهم‌های احتمالی در هر پروژه احترام به مخاطب در نتیجه ارائه اطلاعت درست و متنوع از کارکردهای مستقیم حضور روابط عمومی در پروژه های سینمایی و یا تلویزیونی بود.
چند سال از حضور این حرفه در پروژه های سینمایی می گذرد آیا تغییراتی در شیوه و یا رویکرد صاحبان اثر به مخاطب و یا عوامل ایجاد شده است؟
 فرامرز روشنایی: قطعا تغییرات مثبت و یا منفی ایجاد شده است به این معنا که رشد و گستردگی این پدیده از نکات خوب بود اما نکته ای که وجود دارد توجه به این مطلب است که در گذشته مخاطب برای صاحبان آثار اهمیت داشت و این اهمیت را از طریق روابط عمومی ها به اطلاع عموم می رساند. اما در حال حاضر هم دربین مدیران و هم در بین روابط عمومی کسی به فکر مخاطب یابی نیست چراکه تولید آثار سینمایی و یا پروژه های سینمایی از مجراهای دیگری تغذیه می‌شود و تمام هوش و حواس یک روابط عمومی این است که چگونه منبع تغذیه مالی پروژه‌های سینمایی و تلویزیونی را راضی نگه دارد به عبارت دیگر آنچه حائز اهمیت توجه به این نکته است که چگونه خود را در معرض دید مدیران قرار دهند.
استادی: یکی از وظایف روابط عمومی علاوه بر اطلاع رسانی و تشخصی اینکه مخاطب چه می‌خواهد این است که آنچه را تولید می خواهد پررنگ‌تر ارائه دهد و اگر اطلاع رسانی درستی صورت بگیرد تبلیغات مناسب نیز انجام می شود.
 آیا گذشتن از مخاطب به صرف تبلیغات درست است ؟
روشنایی: بر خلاف نظر استادی معتقدم که وظیفه روابط عمومی اصلا تبلیغ نیست و تبلیغات و روابط عمومی دو مقوله مجزا از یکدیگر است.
 استادی: یکی از وظایف روابط عمومی‌ها درانجام یک پروژه سینمایی این است که ظرفیت ها و قابلیت های پروژه مورد نظر را شناسایی کنند و در خصوص آن توانایی ها و ویژگی هایی که یک پروژه دارد اطلاع رسانی کند و اگر این اطلاع رسانی به شکل درستی انجام شود قاعدتا بحث تبلیغ هم انجام می شود. در یک زمانی تعداد فیلم ها و سریال ها اندک بود و به صرف تولید در معرض دید قرار می گرفت اما در حال حاضر تعداد تولیدات افزایش پیدا کرده است و درعین حال با آمدن ماهواره تعداد رسانه نیز افزایش پیدا کرده است بنابراین در شرایط فعلی مهمترین کار یک روابط عمومی این است که نسبتی بین اطلاعات پروژه و رسانه هایی که وجود دارد پیدا کند.
 کمی درباره چگونگی تبدیل شدن روابط عمومی به تریبون مدیران سینمایی توضیح دهید.
 روشنایی: ببینید ماجرا از این قرار است که بسیاری از تهیه کننده ها حاضر به پول خرج کردن نیستند و عموم آنها از رانت های  دولتی استفاده می کنند بنابراین همانطور که قبلا هم گفتم در حال حاضر کسی به فکر مخاطب نیست بلکه مخاطب را برای این می خواهد که به رانتی که هزینه تولید را پرداخت کرده است میزان اقبال از پروژه را نشان دهد و به نوعی اطلاع رسانی را جلوی چشم مدیران دولتی قرار می دهند و یا اینکه یک رسانه به بولتن داخلی سینماگران تبدیل می شود در واقع رسانه به تریبون تبدیل  می شود. به اعتقادمن مشکل این نوع برخورد با مخاطب به شرایط سخت تولید برمی گردد در نتیجه کسی به فکر مخاطب نیست بلکه به چگونگی استفاده بهینه از رانت فکر می کند.


آثار سینمایی به دلیل ضعف اطلاع‌رسانی در جذب مخاطب ناکامند

بسیاری از صاحبان پروژه‌های بزرگ سینمایی و تلویزیونی معتقدند که نیازی به روابط عمومی در ساخت پروژه‌های خود ندارند؛ اما متاسفانه شاهد هستیم که بسیاری از همین پروژه‌ها به دلیل ضعف در اطلاع رسانی در زمان اکران از جذب مخاطب باز می‌مانند.
به گزارش خبرنگار مهر، بخش دوم از نشست حضور روابط عمومی در پروژه‌های سینمایی که با حضور فرامرز روشنایی و رضا استادی در خبرگزاری مهر برگزار شد، به انتظارهای نا به جای رسانه و عوامل تولید فیلم از روابط عمومی یک پروژه، نقش روابط عمومی در هدایت و جلوگیری از انتشار اخبار پراکنده در رسانه‌های موسوم به رسانه‌های زرد، همچنین امتناع مدیران از ذکر نام روابط عمومی در عنوانبدی پروژه‌ها سخن گفتند.
خبرگزاری مهر- گروه فرهنگ و هنر: وجود رسانه برای فردی که در حوزه روابط عمومی فعالیت می‌کند یک امر مهم و تا اندازه‌ای حرفه‌ای محسوب می‌شود. انتظاری که از یک سو رسانه و از سوی دیگر عوامل تولید از روابط عمومی دارند چگونه تعریف می‌شود؟

فرامرز روشنایی: آنچه اهمیت دارد توجه به این مطلب است که یک فرد فعال در حوزه روابط عمومی باید با همه رسانه‌ها در ارتباط باشد و این ارتباط را تنها منحصر به رسانه خود نداند. زمانی که من در هفته‌نامه سینما بودم روابط عمومی یکی از فیلم‌های سینمایی را نیز به عهده داشتم، یک روز سردبیر آمد و گفت که چرا در نشریه هفته‌نامه سینما هستی خبر کار را به نشریه دیگری می‌دهی؟ درست از همین جا بود که دچار تناقض شدم و کار به جایی رسید که گفتند یا کار روابط عمومی را ادامه بده و یا در نشریه بمان. در آن زمان با اینکه درآمد من از روابط عمومی آن فیلم فقط یک پنجم درآمدم از هفته نامه بود اما به این نتیجه رسیدم که باید مستقل باشم به همین دلیل از مجموعه هفته نامه سینما بیرون آمدم و دیگر در هیچ رسانه‌ای فعالیت نداشتم.
 بخش دیگر از مشکلات روابط عمومی‌ها که خود صاحب رسانه هستند، حب و بغض همکاران رسانه‌ای است به این معنا که از روی لج بازی خبر را کار نمی‌کنند. این موضوع را چطور ارزیابی می‌کنید؟
روشنایی: به کرات برای من و افشین رضایی پیش آمده که روابط عمومی برخی از کارها را به عهده داشتیم و خبر کار نشده است. یکی از سیاستگذاری‌ها در حوزه روابط عمومی این است زمانی که تولید آغاز می‌شود برای اینکه مجموعه کار به لحاظ اطلاع‌رسانی را در اختیار داشته باشد از عوامل می‌خواهد که صبر کنند تا اخبار از طریق روابط عمومی منتشر شود اما دوستان رسانه‌ای اصرار دارند که خودشان خبر بگیرند یا خبر اختصاصی در اختیار آنها قرار گیرد اما به تبع چنین نمی‌شود و برای اینکه کار روابط عمومی را زیر سئوال ببرند خبر را ناقص کار می‌کنند و بعد مدعی می‌شوند که پروژه روابط خوبی نداشته است در حالی که چنین نیست.
 یکی از مشکلات در حوزه روابط عمومی در برخی موارد عدم شفافیت در ارائه مطالب است تا چه اندازه با طرح این موضوع موافق هستید؟
رضا استادی: نکته درستی است یکی از ویژگی‌های یک روابط عمومی، داشتن شفافیت در ارائه اخبار است اما نکته قابل توجه این است که مدیران پروژه‌ها نسبت به ارائه اطلاعات شفاف احتیاط می‌کنند و درست به همین دلیل است که بسیاری از پروژه‌های بزرگ سینمایی در اکران عمومی ناموفق از آب در می‌آیند و این مسئله به ضعف در اطلاع‌رسانی و نداشتن یک روابط عمومی خوب برمی‌گردد.
فردی توانا در حوزه روابط عمومی از زمان ورود به پروژه مانند سایر عوامل فیلمنامه را می‌خواند در واقع یکی از وظایف روابط عمومی این است که حساسیت‌ها را گوشزد کند و در صورتی که فضای اعتماد بین تولید و روابط عمومی وجود داشته باشد پیشنهادهایی را بدهد. اما بسیاری از پروژه‌های بزرگ سینمایی و یا تلویزیونی معتقدند که نیازی به روابط عمومی نیست چراکه معتقد است در نهایت بیننده خواهد داشت و این اشکال بزرگی است که متاسفانه در اغلب پروژه‌های سینمایی مانند "راه آبی ابریشم" که با هزینه‌های هنگفت نیز ساخته می‌شود به دلیل ضعف در اطلاع‌رسانی زمان اکران دچار ضربه شد و نتیجه این می‌شود که در زمان اکران عوامل و دست‌اندرکاران فیلم به جای اینکه به سئوالات خبرنگاران و منتقدان پاشخ بدهند با حالت مظلومانه‌ای به خبرگزاری‌ها و یا روزنامه‌ها می‌آیند و از شرایط بد اکران گله می‌کنند.

روشنایی: به نکته درستی اشاره کردید چراکه این تلقی نادرست هم از سوی فیلمساز و هم از سوی رسانه‌ها وجود دارد که اولین خبر و یا اولین عکس را در اختیار آنها بگذاریم و بارها درباره این مسئله از من گله شده است. متاسفانه این تلقی نادرست وجود دارد که روابط عمومی یعنی مبلغ یک فرد و یا یک پروژه بودن در حالی چنین نیست .
به عنوان آخرین سئوال یکی از معضلات این حرفه این است که برخی از خبرنگاران به صرف اینکه کار خبری می‌دانند می‌توانند روابط عمومی هر کاری را خارج از حوزه‌های که در آن فعالیت خبری می‌کنند انجام دهند این تفکر تا چه اندازه‌ای به این حرفه ضربه می‌زند؟
استادی: ضربه‌های بسیاری می‌زند. به اعتقاد من یک مدیر روابط عمومی باید ابتکار عمل داشته و خودش هم نویسنده و هم خبرنگار باشد تا بتواند یک خبر بنویسد. ضمن اینکه در هر پروژه‌ای دسته‌بندی‌هایی بین آدم‌ها وجود دارد که اگر یک روابط عمومی آشنا به سیستم تولید نباشد و مناسبات را نشناسد ممکن است در طول کار تحت‌تاثیر یک گروه خاص قرار گیرد و به شکل آشکار یا نهان اخبار و اطلاعاتی در جهت تضعیف فرد و یا پروژه ارائه می‌دهد.
روشنایی: به اعتقاد من هم برخی نشریات وجود دارند که به گلاسه‌های زرد تعبیر می‌شوند که این گلاسه‌های زرد بزرگترین دغدغه‌شان بازیگران هستند و از چهره و حتی کاراکتر شخصی آنها در راه رسیدن به اهداف مالی و سود دهی نشریه فکر می‌کنند مثلا بازیگری در یک فیلم اجتماعی با ظاهری معمولی بازی کرده اما عکس روی جلد این نشریات عکس بازیگران با آریش‌های غیر متعارف است. حال اینکه یکی از وظایف خطیر در حوزه روابط عمومی سامان دهی این بخش از انتشار اخبار اطلاعات بازیگران است.

 منتشر شده در: خبرگزاری مهر

24 و 25 آبان 1391

کد امنیتی
تازه کردن